Εφημερίδα χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε έντυπη περιοδική έκδοση της οποίας η περιεχόμενη ύλη αφορά κατά πλειονότητα ειδησεογραφία τρεχόντων γεγονότων της περιόδου στην οποία εκδίδεται (ημερήσια, εβδομαδιαία κ.λπ.). Αυτή είναι και η ουσιώδης διαφορά από το έντυπο περιοδικό. Το σύνολο των εφημερίδων και περιοδικών ονομάζεται γενικότερα Τύπος διακρινόμενος ανάλογα σε "ημερήσιο τύπο", "εβδομαδιαίο τύπο" κ.λπ. ή "περιοδικό τύπο", ειδικότερα για τα περιοδικά. Οι εφημερίδες, όπως ομοίως και τα περιοδικά συγκαταλέγονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα με την ηλεκτρονική τεχνολογική εξέλιξη απαντάται και το είδος της "ηλεκτρονικής εφημερίδας". Οι εφημερίδες απευθύνονται σε μεγάλο αριθμό αναγνωστών είτε με ειδησεογραφία γενικού περιεχομένου είτε ειδικού, λαμβάνοντας ανάλογους χαρακτηρισμούς, π.χ. πολιτικές, οικονομικές, αθλητικές κ.λπ. [Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια]

"Η εξουσία χαρίζει τα αγαθά της μόνο σε όσους επιθυμούν να την υπηρετήσουν". Μιχ. Σπέγγος........

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.............Νίκος Μπελογιάννης

Μετάφραση (Translate)

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2015

Στοιχεία-σοκ από τα κυλικεία των σχολείων! Υπάρχουν παιδιά που δεν μπορούν να φέρουν φαγητό ούτε από το σπίτι

 Στοιχεία-σοκ από τα κυλικεία των σχολείων! ΚΟΛΑΤΣΙΟ με τεφτέρι ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ 




Ρεπορτάζ: Αγγελος Σκορδάς

Τη στιγμή που οι δύο βασικοί διεκδικητές της εξουσίας ερίζουν για το οποίος θα ικανοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους σκληρούς των Βρυξελλών, εφαρμόζοντας μέχρι κεραίας τις επιταγές του τρίτου αιμοσταγούς Μνημονίου, και τα πολιτικά κόμματα ανεξαρτήτως χρωματισμού πετούν χιλιάδες ευρώ για τηλεοπτικά σποτ, ακόμα ένα ηχηρό χαστούκι έρχεται να τα αφυπνίσει από τον προεκλογικό τους λήθαργο. Τα στοιχεία του Σωματείου Κυλικειαρχών Θεσσαλονίκης «Μακεδονία» για την αδυναμία των μαθητών να αγοράσουν κολατσιό αποδεικνύουν ότι τα κόμματα, που την Κυριακή διεκδικούν την ψήφο του ελληνικού λαού, περί άλλα τυρβάζουν.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του σωματείου Στέφανο Φακούδη, τα... τεφτέρια στα κυλικεία των σχολείων έχουν πάρει φωτιά, ενώ δεν είναι λίγοι οι μαθητές που αδυνατούν όχι απλά να πληρώσουν για το κολατσιό τους αλλά έστω και να φέρουν φαγητό από το σπίτι, όπως κάνουν πια οι περισσότεροι συνομήλικοί τους, καθώς οι οικογένειές τους δεν αντέχουν να σηκώσουν το «βάρος» των ελάχιστων ευρώ που θα κόστιζε ένα μικρό γεύμα.

Λιποθυμίες

Πολιτευτές μικρών και μεγαλύτερων σχηματισμών, όπως φαίνεται, έχουν αποβάλει από τη μνήμη τους τα πρόσφατα περιστατικά λιποθυμιών μαθητών στα προαύλια των σχολείων, λόγω υποσιτισμού, ενώ έχουν ξεχαστεί προ πολλού και οι όποιες δεσμεύσεις του υπουργείου Παιδείας περί σίτισης των μαθητών που έχουν ανάγκη.
«Η κρίση έχει αλλάξει τις συνήθειες των παιδιών, που σε μεγάλο ποσοστό πλέον δεν αγοράζουν κάτι από το κυλικείο αλλά φέρνουν το κολατσιό τους από το σπίτι. Υπάρχει όμως κι ένα μεγάλο ποσοστό μαθητών, τουλάχιστον 20%, που αδυνατούν να κάνουν ακόμη κι αυτό, δηλαδή να πάρουν μαζί τους φαγητό από το σπίτι» περιγράφει ο κ. Φακούδης συμπληρώνοντας ότι με το πέρασμα των χρόνων η κατάσταση, αντί να βελτιώνεται, επιδεινώνεται περαιτέρω. Ο τζίρος των κυλικείων, ακόμα και στα «εύπορα» ανατολικά προάστια της Θεσσαλονίκης, έχει μειωθεί κατά 40%, ενώ ένας στους τρεις επαγγελματίες του κλάδου έχει αναγκαστεί να τα παρατήσει, καθώς αδυνατεί να καλύψει ακόμα και την ασφάλισή του.
Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα ευρήματα της τελευταίας παγκόσμιας έρευνας της UNICEF, στη χώρα μας το 40,5% των παιδιών (από 23% το 2008) ζει στα όρια της φτώχειας και ένα στα έξι ζει σε συνθήκες στέρησης. Μάλιστα, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 30ή θέση μεταξύ 35 κρατών με αναπτυγμένες οικονομίες ως προς την παιδική φτώχεια. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τα Ελληνόπουλα μαζί με τα παιδιά από Ισλανδία, Ισπανία, Κροατία, Ιρλανδία και Λετονία είναι αυτά που έχουν πληγεί περισσότερο από την παγκόσμια ύφεση των τελευταίων επτά ετών.

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

Ο ΖΑΚ ΣΠΕΪΣ αμερικανός πολιτικός: Μην θεωρούμε δεδομένη την Ελλάδα -Υπάρχει θυμός και δεν ξέρουμε πού θα οδηγήσει

ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Ο Ζακ Σπέις, πρώην μέλος του Κογκρέσου με τους Δημοκρατικούς, προέρχεται από το Οχάιο, αλλά έλκει την καταγωγή του από την Ελλάδα. Όχι μόνο δεν τον κρύβει, αλλά χρησιμοποιεί αυτή τη διπλή ιδιότητα για να δει τα πράγματα ως Αμερικανός, αλλά και ως Έλληνας.

Γράφοντας στο αμερικανικό «The Hill», σημειώνει με ανησυχία: «Ας μην θεωρούμε την Ελλάδα ως δεδομένη. Μπορεί να μην την χάσαμε, ή να μην βρισκόμαστε σε διαδικασία να την χάσουμε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να βρεθούμε μπροστά σε ένα θυμωμένο και αποθαρρυμένο έθνος με ό,τι αυτό σημαίνει για την γεωπολιτική κατάσταση στην ευαίσθητη περιοχή της Μεσογείου».
Ο Σπέις, διατρανώνει τον πολιτικό σύνδεσμο που υπάρχει ανάμεσα στην Ελλάδα και τις ΗΠΑ, γι' αυτό και δεν φοβάται, άμεσα, ότι θα διαρραγούν οι σχέσεις τους – τόσο οι διμερείς, όσο και εκείνες εντός του ΝΑΤΟ.
Θυμίζει πως η Ελλάδα από το πόλεμο στον Περσικό και εντεύθεν έχει διαθέσει τη Σούδα ως ορμητήριο των δυτικών δυνάμεων και όπως λέει η «κίνηση» στη συγκεκριμένη περιοχή έχει αυξηθεί. Παράλληλα έχει ταχθεί στο πλευρό των δυτικών δυνάμεων στις κυρώσεις κατά του Ιράν και της Ρωσία, ενώ υφίσταται βαρύ φορτίο ως ο βασικός υποδοχέας μεταναστών που μεταβαίνουν -παντί τρόπω- από τη Μέση Ανατολή με κατεύθυνση την Ευρώπη.
Επομένως, δεν τίθεται θέμα απόστασης της Αθήνας από τους δυτικούς συμμάχους της. Σημειώνει, όμως, πως η πρόσφατη συμφωνία που αποτρέπει επί του παρόντος το Grexit, μπορεί να καθησύχασε τις αγορές, αλλά φούντωσε τις πολιτικές διεργασίες στη χώρα προκαλώντας αρκετές ρωγμές στο οικοδόμημα, με αποτέλεσμα να μπορεί κανείς να μιλήσει για «πολιτική αστάθεια».
Κρίνει, δε, πως υπάρχουν αρκετές καταστάσεις οι οποίες πρέπει να προσεχθούν από τις δυτικές δυνάμεις και να μην θεωρηθούν, εξαρχής, ως αμελητέες.
Η πρώτη έχει να κάνει με τη Ρωσία. Ναι, οικονομικά δεν μπορεί ο Πούτιν να βοηθήσει την Ελλάδα, όμως κρατάει ακόμη ένα δυνατό χαρτί στα χέρια του και αυτό είναι το ενεργειακό. Η Ελλάδα εξαρτάται πλήρως από τη Ρωσία ως προς το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που εισάγει. Τι θα συμβεί, άραγε, αν ο Πούτιν πρόσφερε στην Ελλάδα φθηνότερη ενέργεια με αντάλλαγμα ένα βέτο της στις κυρώσεις που του έχουν επιβληθεί;
Η δεύτερη έχει να κάνει με το Ιράν. Πριν από χρόνια, το Ιράν πρόσφερε στην Ελλάδα πετρέλαιο με πίστωση. Ωστόσο, λόγω των κυρώσεων αυτή η προσφορά έμεινε στο συρτάρι. Ωστόσο, με την Ελλάδα να βρίσκεται στη μέση μιας ακόμη κρίσης, πόσο ακόμη θα αρνείται την προσφορά; Αν η Ελλάδα υποκύψει, αίφνης θα εμφανιστεί ένα ρήγμα στο αρραγές μέτωπο των δυτικών δυνάμεων.
Η τρίτη έχει να κάνει με το μεταναστευτικό. Η Ελλάδα, και μετά η Ιταλία, δέχεται το μεγαλύτερο κύμα μεταναστών από την Αφρική και την Ασία. Αυτή τη στιγμή δαπανά 20 φορές περισσότερα χρήματα από τις άλλες χώρες της Ευρώπης για τη φύλαξη των συνόρων της. Τι θα συμβεί αν εκ προθέσεως, εξ αμελείας, ή λόγω έλλειψης άλλων δυνάμεων, αφήσει αυτούς τους μετανάστες να προωθηθούν στα ενδότερα της Ευρώπης; Η άνοδος της ακροδεξιάς σε όλη την Ευρώπη δεν πρέπει να παραγνωρίζεται.
Η τέταρτη έχει να κάνει με τις σχέσεις με την Τουρκία. Η δεύτερη βρίσκεται σε φάση αστάθειας, πολιτικής και οικονομικής. Οι συνεχόμενες παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από τουρκικά αεροσκάφη μπορεί να δημιουργήσουν ένα κλίμα ανησυχίας.
Ο Σπέις αναφέρει πως η Ελλάδα, προς τιμήν της, μέσα στα χρόνια της κρίσης δεν προσπάθησε ποτέ να εκβιάσει το ΝΑΤΟ για να κερδίσει κάτι. Γι' αυτό και θεωρεί πως οι ΗΠΑ πρέπει να εργαστούν πιο στενά με την Ευρώπη για να διατηρηθεί το επίπεδο πολιτικής συναίνεσης που θα διατηρήσει την Ελλάδα στην Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Καταλήγει πως αυτό θα μπορούσε να είναι το δόγμα Τρούμαν για τον 21ο αιώνα – μια διαφορετικού είδους βοήθεια των ΗΠΑ προς την Ελλάδα. 

Πηγή: iefimerida.gr

Δευτέρα 13 Ιουλίου 2015

Θαυμάστε τον... νεοφιλελεύθερο Αλέξη Τσίπρα

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Εφημερίδα των Συντακτών
O Αλέξης Τσίπρας και παρά τα λεγόμενά του αποδεικνύεται 
«πρωθυπουργός παντός καιρού» | EUROKINISSI

Συντάκτης: Δημήτρης Κανελλόπουλος*

Ας δούμε 10 μόνο από τα μέτρα που θα νομοθετήσει αυτή η κυβέρνηση και θα αποτελούσαν την... ντροπή οποιουδήποτε αριστερού, σε οποιοδήποτε μέρος της Γης, όχι να τα εφαρμόσει αλλά και να τα σκεφτεί ακόμα.
1) «Λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων την Κυριακή».
2) «Υλοποίηση όλων των συστάσεων της εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ». Όλων. Επαναλαμβάνω: όλων!
3) «Ιδιωτικοποίηση της ενέργειας». Η μικρή ΔΕΗ δηλαδή.
4) «Αυστηρή επανεξέταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων». Αριστερή κυβέρνηση εναντίον των συλλογικών συμβάσεων; Που να το πεις και ποιος να σε πιστέψει.
5) «Αυστηρή επανεξέταση των εργατικών κινητοποιήσεων». Η Αριστερά να απαγορεύει τις απεργίες; Όνειδος για την ιστορία της παγκόσμιας Αριστεράς.
6) «Θα ακολουθήσει τη βέλτιστη πρακτική της ΕΕ για τις ομαδικές απολύσεις». Σε αυτό αδυνατώ να κάνω κάποιο σχόλιο. Σηκώνω τα χέρια ψηλά.
7) «25 δισ. ευρώ ελληνικά περιουσιακά στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν για την επιστροφή της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών». Ξεπουλάει την πατρίδα για να σώσει τις τράπεζες. Ο αριστερός πρωθυπουργός.
8) «Η κυβέρνηση οφείλει να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με τους θεσμούς όσον αφορά όλα τα νομοσχέδια, αρκετό χρόνο πριν από την υποβολή τους σε δημόσια διαβούλευση ή στη Βουλή». Μιλάμε για ανεξάρτητη κυβέρνηση! Να δείχνει από πριν στην Τρόικα τα νομοσχέδια ώστε να παίρνει την έγκρισή της.
9) «Η ελληνική κυβέρνηση θα επανεξετάσει, με σκοπό να τις τροποποιήσει, τις θεσπισθείσες νομοθετικές πράξεις που δεν συνάδουν με τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου». Μιλάμε τον ξεφτιλίζουν εντελώς, τόσο που μου δημιουργεί οίκτο.
10) «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τηρήσουν πλήρως και εγκαίρως τις χρηματοοικονομικές τους υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές τους». Και ο λαός ας πεθάνει...
Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας και παρά τα λεγόμενά του αποδεικνύεται «πρωθυπουργός παντός καιρού».

_____________________
http://www.efsyn.gr/arthro/thaymaste-ton-neofileleythero-alexi-tsipra

Δευτέρα 6 Ιουλίου 2015

Εισαγγελική έρευνα για τυχόν παραβιάσεις από τα κανάλια - Για την προπαγάνδα στα κανάλια. Διώξεις κατά Τρέμη, Χούκλη, Πορτοσάλτε, Καψή και άλλων τεσσάρων


Το ενδεχόμενο διάπραξης αδικημάτων που αφορούν την εκλογική νομοθεσία από τηλεοπτικούς σταθμούς ερευνά η Εισαγγελία Πρωτοδικών, με εντολή του προϊσταμένου της, Ηλία Ζαγοραίου.
_____________
http://www.tempo24.gr/eidiseis/koinonia

~~~~~~~~~~~~~~~

Για την προπαγάνδα στα κανάλια. Διώξεις κατά Τρέμη, Χούκλη, Πορτοσάλτε, Καψή και άλλων τεσσάρων

Μετά από μια μακρά και δύσκολη συνεδρίαση, το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό όργανο της ΕΣΗΕΑ, άσκησε πειθαρχική δίωξη για την παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας να μεταδώσουν το Σάββατο πριν το δημοψήφισμα εκπομπή πολιτικού περιεχομένου με κίνδυνο να επηρεάσουν, στους Σταμάτη Μαλέλη, Νίκο Κονιτόπουλο (αρχισυντάκτη της εκπομπής του Κώστα Μπογδάνου που δεν είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ), Άρη Πορτοσάλτε και Δημήτρη Οικονόμου. 

Άσκησε επίσης πειθαρχική δίωξη στην Μαρία Σαράφογλου, Μανώλη Καψή, Όλγα Τρέμη και Μαρία Χούκλη για τον τρόπο δημοσιογραφικής κάλυψης της περιόδου πριν από το δημοψήφισμα.
Σύμφωνα με πληροφορίες του koutipandoras.gr το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ θα συνεδριάσει και πάλι την ερχόμενη Παρασκευή και Τρίτη ώστε να εξετάσει τις καταγγελίες που υπάρχουν και για άλλους δημοσιογράφους.

_____________________

Κυριακή 28 Ιουνίου 2015

Δημοψήφισμα: Επτά κρίσιμες μέρες.

Του Πέτρου Παπακωνσταντίνου*


Μπροστά μας βρίσκονται επτά μέρες σκληρότατης σύγκρουσης, για την οποία προετοιμάζονται εντατικά όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σε κάθε περίπτωση η πολύ σκληρή μάχη των επόμενων επτά ημερών μπορεί να κερδηθεί.
1. Το πρωί του Σαββάτου ο ελληνικός λαός ξύπνησε σε έναν άλλο πολιτικό πλανήτη. Το «όχι» του Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησής του στο ιταμό τελεσίγραφο των δανειστών έβγαλε- επιτέλους- τη χώρα από την κινούμενη άμμο όπου την είχε βυθίσει ο κάκιστος συμβιβασμός της 20ής Φεβρουαρίου. Μπροστά μας βρίσκονται επτά μέρες σκληρότατης σύγκρουσης, για την οποία προετοιμάζονται εντατικά όλα τα κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σενάρια οικονομικής πολιορκίας, κοινωνικής πόλωσης και πολιτικής ανωμαλίας βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Περνάμε απολύτως κρίσιμες ώρες, που απαιτούν απ’ όλους μας ψυχραιμία, καθαρό μυαλό, καθολική στράτευση και κυρίως αποφασιστικότητα.
2. Η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πολέμου- όχι βέβαια στρατιωτικού, αλλά οικονομικού, πολιτικού και ψυχολογικού. Αυτόν τον πόλεμο δεν τον ξεκίνησαν ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του- ίσα ίσα, έκαναν το παν για να τον αποφύγουν, παραχωρώντας πολύτιμο πολιτικό έδαφος, χρήμα και χρόνο στον αντίπαλο. Τον πόλεμο τον ξεκίνησαν, από την επομένη κιόλας της 25ης Ιανουαρίου, οι ξένοι επικυρίαρχοι, με μια προσπάθεια μεταμοντέρνου πραξικοπήματος, που ενδέχεται να καταγραφεί από την Ιστορία ως πολιτικό πείραμα πρώτης γραμμής, πολύ διαφορετικής μορφής, αλλά ανάλογης σημασίας με εκείνο του Πινοτσέτ, εναντίον της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας στη Χιλή. Από τα χαράματα του Σαββάτου, η ελληνική κυβέρνηση πήρε τα όπλα της και μπήκε κι αυτή σ’ έναν πόλεμο που δεν επέλεξε, αποφεύγοντας την  ύστατη στιγμή την ταπεινωτική παράδοση. Όμως δεν μπορεί να κερδίσει αυτόν τον πόλεμο η κυβέρνηση ή τα κόμματα που τη στηρίζουν. Τον πόλεμο μπορεί να τον δώσει πραγματικά και να τον κερδίσει μόνο ο οργανωμένος λαός. Η εβδομάδα προς το δημοψήφισμα είναι η πρώτη, καθοριστικής σημασίας για το μέλλον, μάχη αυτού του πολέμου. Εδώ θα κριθούν όλοι.

3. Το ψυχόδραμα της «διαπραγμάτευσης», που κράτησε πέντε μήνες, ήταν εν πολλοίς η σύγκρουση δύο αυταπατών. Η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης είχε την αυταπάτη ότι οι δανειστές θα υποχωρήσουν, έστω και την ύστατη στιγμή, προσφέροντας μια κακή μεν, πλην πολιτικά διαχειρίσιμη συμφωνία, αφενός μεν γιατί θα φοβούνταν το οικονομικό κόστος της ρήξης, αφετέρου δε λόγω των εσωτερικών τους αντιθέσεων ή και των αντιθέσεών τους με τις ΗΠΑ. Η πλευρά των δανειστών, συνηθισμένη από την εύκολη παράδοση των Παπανδρέου, Σαμαρά και Βενιζέλου, πίστευε ότι και ο Αλέξης Τσίπρας είναι κουτάβι που γαυγίζει, αλλά δεν δαγκώνει. Ότι στο τέλος, με το πιστόλι του bankrun στον κρόταφο, θα παραδινόταν άνευ όρων και θα υπέγραφε μια συμφωνία που θα διέλυε την κυβέρνηση και το κόμμα του, για να δρομολογήσει τη μετατροπή ενός ακρωτηριασμένου ΣΥΡΙΖΑ σε νεοφιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία, όμηρο των νέων κυβερνητικών του εταίρων, όπως το ΠΟΤΑΜΙ. Κι οι δύο πλευρές συμπεριφέρθηκαν σαν τους επιβάτες της κλινάμαξας, που δεν ξυπνούν παρά την ώρα της σύγκρουσης. Και η σύγκρουση ήρθε.

4. Μέχρι την τελευταία στιγμή, η διαπραγματευτική ομάδα της κυβέρνησης έκανε το παν για να αποφύγει τη σύγκρουση. Η πρόταση των 47 σελίδων που κατέθεσε αποτελούσε Μνημόνιο με υφεσιακά μέτρα οκτώ δις ευρώ. Κρατούσε ωστόσο δύο στοιχεία που την έκαναν- ίσως- οριακά διαχειρίσιμη: κάποια στοιχειώδη κοινωνική δικαιοσύνη στον επιμερισμό των βαρών («να πληρώσουν οι πλούσιοι, και όχι τα συνήθη υποζύγια») και κάποια δέσμευση ουσιαστικής ελάφρυνσης για το χρέος. Το ισχυρότατατο μέτωπο ΔΝΤ- Σόιμπλε αφαίρεσε και τα δύο αυτά στοιχεία, καθιστώντας σαφέστατο ότι το πρόβλημά τους δεν ήταν οικονομικής, τεχνοκρατικής φύσης, αλλά ξεκάθαρα πολιτικό: να ταπεινωθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά ο Τσίπρας, η κυβέρνησή του και κυρίως ο ελληνικός λαός, αυτό το απείθαρχο στρατιωτάκι που δεν λέει να κάτσει στη σειρά του και βάζει τρελές ιδέες ανυπακοής και ανταρσίας στους υπόλοιπους υποτελείς. Με άλλα λόγια, εκβίασαν τον Αλέξη Τσίπρα να περάσει τον Ρουβίκωνα όχι μόνο χωρίς τα όπλα του, αλλά και χωρίς τα ρούχα του. Προς τιμήν του, δεν το έκανε.

5. ΑΝ γίνει το δημοψήφισμα και ΑΝ κερδηθεί- δύο πολύ μεγάλα ΑΝ- θα αποτελέσει δρόμο χωρίς γυρισμό, για την κυβέρνηση, το λαό και τη χώρα. Ήδη, με την προσωρινή έστω ρήξη με τους δανειστές, κάηκε και η απαράδεκτη πρόταση των 47 σελίδων και η συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου. Η κυβέρνηση δεν δεσμεύεται από τίποτα, όπως δεν δεσμεύονται από τίποτα οι αντίπαλοι. Ο κόσμος που θα ψηφίσει ΟΧΙ στη συμφωνία των δανειστών θα ξέρει πάρα πολύ καλά, ανεξάρτητα από το περιορισμένο ερώτημα του δημοψηφίσματος, ότι το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ βρίσκεται ούτως η άλλως μπροστά μας και- είτε το βλέπει ως επιβεβλημένη, λυτρωτική έξοδο από το θάλαμα βασανιστηρίων του κ. Σόιμπλε, είτε ως το μη χείρον έναντι της αιώνιας λιτότητας- θα είναι έτοιμος να το αποδεχθεί αν καταστεί εκ των πραγμάτων αναγκαία. Το κυριότερο, τα καταιγιστικά γεγονότα της εβδομάδας που έρχεται, η πόλωση και οι συγκρούσεις σε όλα τα επίπεδα, θα παρασύρουν και τα δύο στρατόπεδα σε μια δίνη ριζοσπαστικοποίησης. Την 6η Ιουλίου θα βρεθούμε, ούτως ή άλλως, σε μια άλλη Ελλάδα, με μια άλλη Αριστερά και έναν άλλο λαό- για το καλύτερο ή το χειρότερο.
6. Ακριβώς γιαυτό το λόγο, οι δανειστές και τα ελληνικά κέντρα πραγματικής εξουσίας θα κάνουν το παν για να μη γίνει το δημοψήφισμα (κι αν δεν τα καταφέρουν, για να το κερδίσουν, επιστρατεύοντας κάθε νόμιμο και βρώμικο μέσο). Η απόφαση του Eurogroup για τερματισμό του προγράμματος και ο αναμενόμενος τερματισμός του ELA στις τράπεζες, σημαίνουν απλούστατα επιτάχυνση του bankrun, ώστε οι πολίτες να πάνε στις κάλπες με κλειστές τράπεζες και επιβολή capital controls (Το τελευταίο δεν είναι τόσο τραγικό: λίγοι θα υποφέρουν αν μπορούν να σηκώσουν από την τράπεζα «μόνο» 500 ευρώ τη μέρα, άλλωστε η Κύπρος δεν έζησε και την Αποκάλυψη με capital controls επί δύο χρόνια). Ο ιταμός αποκλεισμός Βαρουφάκη από τη συνεδρίαση του Eurogroup από τους Ντάισελμπλουμ- Σόιμπλε (τον οποίο αποδέχτηκαν, ρουφώντας τη μύτη τους, τα ανθρωπάκια που τους πλαισιώνουν) ήθελε να στείλει το μήνυμα ότι η Ελλάδα ήδη βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός ευρώ, για να συσπειρώσει και να κινητοποιήσει τους «αγανακτισμένους πολίτες». Οι Γάλλοι έχουν δικαίωμα να λένε ΟΧΙ στο ευρωσύνταγμα κι οι Βρετανοί έχουν δικαίωμα να κάνουν δημοψήφισμα με το ερώτημα της απόσυρσης από την ΕΕ, χωρίς κανείς να τολμά να αμφισβητήσει τη δημοκρατία και την κυριαρχία τους. Αλλά ένα ελληνικό δημοψήφισμα για μια εξοντωτική οικονομική συμφωνία είναι αιτία πολέμου.
Στην προσπάθεια ματαίωσης του δημοψηφίσματος και δημιουργίας κλίματος πολιτικής ανωμαλίας, Σαμαράς και Βενιζέλος προσπάθησαν να εμπλέξουν και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι ο κ. Παυλόπουλος, ένας συντηρητικός πολιτικός, ο οποίος ωστόσο απέφυγε, παρά τις τρομερές πιέσεις, να βάψει τα χέρια του με αίμα το Δεκέμβρη του 2008, δεν διανοείται να περάσει στην πολιτική Ιστορία του τόπου σαν καινούργιος Γλύξμπουργκ των καινούργιων Ιουλιανών.
7. Σε κάθε περίπτωση, η πολύ σκληρή μάχη των επόμενων επτά ημερών μπορεί να κερδηθεί. Η άθλια στάση των δανειστών και του ντόπιου υπηρετικού προσωπικού τους έχει συσσωρεύσει τεράστια οργή και ριζοσπαστικοποίηση σε ένα μεγάλο μέρος τόσο των εργατικών, όσο και των μεσαίων στρωμάτων που ασφυκτιούν. Το στρατόπεδο του ΟΧΙ διαθέτει τρία πολύ ισχυρά, στο συνδυασμό τους, χαρτιά- την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων απέναντι σε διεθνείς τοκογλύφους και Έλληνες ολιγάρχες, της δημοκρατίας απέναντι στους νεοπραξικοπηματίες και της εθνικής κυριαρχίας απέναντι σε όσους καθηλώνουν την Ελλάδα σε ρόλο αποικίας χρέους. Η ρήξη με το ιερατείο των Βρυξελλών θα προκαλέσει αναταραχή στις αγορές και σοβαρά πολιτικά προβλήματα των κυβερνώντων, ιδίως στις χώρες της περιφέρειας. Σε λίγο θα δουν ότι το ΟΧΙ δεν είναι το «Κούγκι» κάποιων απελπισμένων. Είναι, μπορεί να γίνει, όπλο σε ένα ασύμμετρο πόλεμο, από τον οποίο έχουν κι αυτοί πολλά να χάσουν.
8. Αυτό προϋποθέτει, πρώτον, αποφασιστικότητα και γερά νεύρα- κάτι που δεν έδειξαν οι δηλώσεις Βαρουφάκη από τις Βρυξέλλες, όπου εμφάνισε το δημοψήφισμα κάτι σαν απλό διαπραγματευτικό ατού, που μπορεί να αποσυρθεί ανά πάσα στιγμή, αν μας φέρουν κάτι σαν το κείμενο των 47 σελίδων.
Δεύτερον, αποφασιστικές κινήσεις της κυβέρνησης για τον έλεγχο από την πλευρά της της Τράπεζας της Ελλάδας και των συστημικών τραπεζών, ώστε να διαχειρισθεί, εν ανάγκη με έκτακτα μέτρα, την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρισκόμαστε.
Τρίτον, την άμεση κινητοποίηση του λαϊκού παράγοντα, με επιτροπές του «όχι» σε όλη την Ελλάδα, στηριγμένες στο σύνολο των μαχόμενων, λαϊκών δυνάμεων, με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, εκστρατεία γειτονιά τη γειτονιά, δρόμο το δρόμο, σπίτι το σπίτι.
Τέταρτον, τις γενικές γραμμές του πολιτικού και κοινωνικού σχεδίου για  την Ελλάδα της 6ης Ιουλίου: ο ελληνικός λαός είναι σε θέση να κατανοήσει την ανάγκη να αναλάβει ρίσκα, να σηκώσει άγκυρα για «αχαρτογράφητα νερά», όπως μας λένε, όταν η μόνη εναλλακτική λύση που του προσφέρουν είναι να μείνει εσαεί καθηλωμένος στα βρώμικα νερά, σ’ αυτό το λιμάνι της αγωνίας, όπου τον βομβαρδίζουν καθημερινά χωρίς να έχει έξοδο κινδύνου. Για να το κάνει, όμως, θα πρέπει τα ρίσκα που θα πάρει να είναι ανάλογα με τα οφέλη που θα προσδοκά, έτσι ώστε ο φόβος του άγνωστου να υπερκεραστεί από τη θετική ελπίδα μιας Ελλάδας της δικαιοσύνης και της κυριαρχίας, όπου ο ίδιος ο λαός της θα είναι καπετάνιος στο καράβι της ζωής του.
 _____________________

* Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" την  Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015


Εικ. Max Ernst: The entire city (1935)