Εφημερίδα χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε έντυπη περιοδική έκδοση της οποίας η περιεχόμενη ύλη αφορά κατά πλειονότητα ειδησεογραφία τρεχόντων γεγονότων της περιόδου στην οποία εκδίδεται (ημερήσια, εβδομαδιαία κ.λπ.). Αυτή είναι και η ουσιώδης διαφορά από το έντυπο περιοδικό. Το σύνολο των εφημερίδων και περιοδικών ονομάζεται γενικότερα Τύπος διακρινόμενος ανάλογα σε "ημερήσιο τύπο", "εβδομαδιαίο τύπο" κ.λπ. ή "περιοδικό τύπο", ειδικότερα για τα περιοδικά. Οι εφημερίδες, όπως ομοίως και τα περιοδικά συγκαταλέγονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα με την ηλεκτρονική τεχνολογική εξέλιξη απαντάται και το είδος της "ηλεκτρονικής εφημερίδας". Οι εφημερίδες απευθύνονται σε μεγάλο αριθμό αναγνωστών είτε με ειδησεογραφία γενικού περιεχομένου είτε ειδικού, λαμβάνοντας ανάλογους χαρακτηρισμούς, π.χ. πολιτικές, οικονομικές, αθλητικές κ.λπ. [Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια]

"Η εξουσία χαρίζει τα αγαθά της μόνο σε όσους επιθυμούν να την υπηρετήσουν". Μιχ. Σπέγγος........

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.............Νίκος Μπελογιάννης

Μετάφραση (Translate)

athens

Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

21η Απριλίου

Ευστράτιος Παπάνης



Γεννήθηκα το 1969 και δε θυμάμαι τίποτα από τη δικτατορία. Μόνο στο σχολείο, που μουτζουρώναμε το φοίνικα στα σχολικά βιβλία και τη φρίκη των διπλανών, όταν πρόφερα Παπαδόκωλος, από άγνοια κι όχι από διάθεση για αντίσταση.
Παράξενο, αλλά τα σχολικά εκείνα βιβλία ήταν καλύτερα από τα σημερινά. Κι ας έδιναν σεξιστικά πρότυπα. Τι φαλλοκρατικό, αλήθεια, να μαγειρεύει η μητέρα για την οικογένεια της, λες και δε γίνεται όλο αυτό από αγάπη και μόνο..
Έκτοτε είδα χούντες πολλές να εγκαθιδρύονται: Γονείς, που μόνο δημοκρατία δε δίδαξαν στα παιδιά τους, συζύγους που δεν άκουσαν ποτέ τη γνώμη του / της συντρόφου, υπαλλήλους, που ύφαιναν το φασισταριό τους στους δύστυχους πελάτες και συναδέλφους, ιεραρχίες σε πανεπιστήμια και φορείς, που μίαιναν παρά δίδασκαν φοιτητές, συναισθηματικές απολυταρχίες, που κατάπιναν κάθε αναπνοή στη σχέση, χούντες ζοφερές παντού γύρω. Venceremos που έκρυβαν την ιαχή της φιλαυτίας.
Μα πάνω από όλα σιχάθηκα τη δικτατορία της υποκρισίας που τελμάτωσε κάθε εξέλιξη.
Επέτειος σήμερα και ο φασισμός κυριαρχεί γύρω μου. Γιατί δεν είναι πολιτική ιδεολογία, αλλά έλλειψη παιδείας και σεβασμού. Είναι το ζώο που αυτοσυντηρείται και όχι ο πολιτισμός.
Το δικό μου Πολυτεχνείο είναι η απαξίωση κάθε αυθεντίας. Η δική μου εξέγερση είναι η απαγκίστρωση από τη γνώμη των άλλων. Η δική μου πάλη είναι ο αποτροπιασμός για την κοινωνία, όπως μου επιβάλλεται. Και η μόνη ελπίδα είναι τα παιδιά, που θα την αναλάβουν. Την αηδιαστική αυτή κληρονομιά, που, όσο υπάρχει αγάπη, θα συντηρεί και την προσδοκία μιας αλλαγής.
Ψάξτε τους ενόχους για κάθε δεσποτεία και με φρίκη θα δείτε στο εδώλιο τον εαυτό σας. Τον δικό μου μέμφομαι, που δεν κατάλαβε νωρίτερα την πλάνη. Τον δικό μου λοιδορώ για τις δικτατορίες που έχτισε ή ανέχτηκε μέχρι τώρα...

_____________

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου