Εφημερίδα χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε έντυπη περιοδική έκδοση της οποίας η περιεχόμενη ύλη αφορά κατά πλειονότητα ειδησεογραφία τρεχόντων γεγονότων της περιόδου στην οποία εκδίδεται (ημερήσια, εβδομαδιαία κ.λπ.). Αυτή είναι και η ουσιώδης διαφορά από το έντυπο περιοδικό. Το σύνολο των εφημερίδων και περιοδικών ονομάζεται γενικότερα Τύπος διακρινόμενος ανάλογα σε "ημερήσιο τύπο", "εβδομαδιαίο τύπο" κ.λπ. ή "περιοδικό τύπο", ειδικότερα για τα περιοδικά. Οι εφημερίδες, όπως ομοίως και τα περιοδικά συγκαταλέγονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα με την ηλεκτρονική τεχνολογική εξέλιξη απαντάται και το είδος της "ηλεκτρονικής εφημερίδας". Οι εφημερίδες απευθύνονται σε μεγάλο αριθμό αναγνωστών είτε με ειδησεογραφία γενικού περιεχομένου είτε ειδικού, λαμβάνοντας ανάλογους χαρακτηρισμούς, π.χ. πολιτικές, οικονομικές, αθλητικές κ.λπ. [Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια]

"Η εξουσία χαρίζει τα αγαθά της μόνο σε όσους επιθυμούν να την υπηρετήσουν". Μιχ. Σπέγγος........

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.............Νίκος Μπελογιάννης

Μετάφραση (Translate)

Σάββατο, 16 Ιουλίου 2016

«Λουκέτο» σε 19.000 επιχειρήσεις από τον Ιανουάριο έως τον Ιούλιο

   ΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ   

AddThis Sharing Buttons

Πάνω από 19.000 επιχειρήσεις έκλεισαν από τις αρχές του χρόνου μέχρι σήμερα, ενώ ο αριθμός αυτών που άνοιξαν περιορίστηκε στις 16.478, με συνέπεια το ισοζύγιο μεταξύ των λουκέτων και των νέων συστάσεων να είναι αρνητικό κατά 2.578 περίπου για το 2016.

Η αυξημένη φορολογία και η αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών φαίνεται ότι λειτουργούν όχι μόνο ως κίνητρο για τη διακοπή της επιχειρηματικής δραστηριότητας, αλλά κυρίως ως αντικίνητρο για την έναρξη νέας, αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΓΕΜΗ, ο αριθμός των επιχειρήσεων που ξεκίνησαν φέτος δραστηριότητα μειώθηκε σε σχέση με πέρυσι. Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρυσι την περίοδο Ιανουαρίου - Ιουλίου είχαν ξεκινήσει δραστηριότητα 19.343 επιχειρήσεις έναντι μόλις 16.478 φέτος. Η βασικότερη αιτία για την αντιστροφή της θετικής τάσης έναρξης επιχειρηματικής δραστηριότητας που είχε καταγραφεί πέρυσι είναι η αύξηση της φορολογίας για τις επιχειρήσεις αλλά και οι εξοντωτικές εισφορές που ανεβάζουν το κόστος λειτουργίας και αποθαρρύνουν κάθε επιχειρηματική διάθεση.


Περισσότερες είναι σε σχέση με πέρυσι και οι διαγραφές εταιρειών, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε φέτος στις 19.056 έναντι 13.825 το αντίστοιχο περυσινό διάστημα. Δεν είναι τυχαίο ότι πέρυσι το ισοζύγιο μεταξύ λουκέτων και νέων συστάσεων ήταν θετικό, καθώς 5.518 περισσότερες επιχειρήσεις συστάθηκαν σε σχέση με αυτές που έκλεισαν, σε αντίθεση με το 2016, όπου οι διαγραφές έχουν υπερκεράσει τις συστάσεις κατά 2.578. Βασική αιτία είναι η μείωση της ζήτησης αλλά και το αυξημένο κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων, που οδηγεί πολλές επιχειρήσεις στην έξοδό τους από την αγορά.
Παρά τα αυξημένα λουκέτα, λίγοι είναι αυτοί που επιλέγουν την επίσημη διαδικασία της πτώχευσης, δηλαδή τη δικαστική οδό μέσα από τον πτωχευτικό κώδικα, και όσοι το κάνουν αφήνουν πίσω τους μεγάλα χρέη. Οι περισσότεροι απλώς δηλώνουν διακοπή δραστηριότητας και κλείνουν τα βιβλία τους στην εφορία, αφήνοντας πίσω τους υπέρογκα χρέη. Τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για τις κηρυχθείσες πτωχεύσεις που εγκρίθηκαν από τα Πρωτοδικεία της χώρας δείχνουν ότι αριθμός των επιχειρήσεων που πτώχευσαν μειώθηκε την τελευταία δεκαετία από 569 το 2004 σε 368 το 2009 και 335 το 2014. Παρά τη μείωση του αριθμού των επισήμων πτωχεύσεων που παρατηρείται την τελευταία επταετία (2008 -2014), ακόμη και σε σχέση με τις πτωχεύσεις της περιόδου 2004 - 2007, οι υποχρεώσεις, δηλαδή τα χρέη, που άφησαν πίσω τους αυτές οι εταιρείες είναι πολλαπλάσιες σε σχέση με το μέσον όρο των υποχρεώσεων πριν από την κρίση, ενώ διπλάσιος είναι και ο αριθμός των εργαζομένων που εργάζονταν σε αυτές τις επιχειρήσεις και έμειναν άνεργοι. Ετσι το 2014, που είχαμε τις λιγότερες κηρυχθείσες πτωχεύσεις στη δεκαετία, το ύψος των οφειλών που άφησαν αυτές οι επιχειρήσεις πίσω τους εκτινάχθηκε στο 1,8 δισ. ευρώ από μόλις 350.000 ευρώ που ήταν ο μέσος όρος των προηγούμενων ετών.

Σύμφωνα με νομικές πηγές, παρά τα διαδοχικά λουκέτα που παρατηρούνται στην αγορά τα τελευταία χρόνια, η πλειονότητα των επιχειρήσεων δεν επιλέγει την επίσημη διαδικασία της πτώχευσης. Αυτό, όπως εξηγούν, πρόκειται για διαδικασία που συνεπάγεται κόστος είτε για τον οφειλέτη είτε για τον πιστωτή, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει επίσης την πτώχευση του οφειλέτη του. Ετσι οι περισσότεροι επιλέγουν απλώς να εγκαταλείπουν τη δραστηριότητά τους και να κλείνουν την επιχείρησή τους, χωρίς να στραφούν στον πτωχευτικό νόμο, που ειδικά τα φυσικά πρόσωπα τα απαλλάσσει από τις οφειλές τους, δέκα χρόνια μετά την κήρυξη της πτωχευτικής διαδικασίας.

Τα στοιχεία των συμβολαιογράφων

Την αυξητική τάση που έχουν τα λουκέτα στην αγορά τα τελευταία χρόνια επιβεβαιώνουν και ανάλογα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τις διαλύσεις εταιρειών με συμβολαιογραφικές πράξεις. Πρόκειται για στοιχεία που δημοσιεύονται για πρώτη φορά και, αν και σταματούν στο 2014, δείχνουν ότι οι διαλύσεις εταιρειών αυξήθηκαν κατά 90,3% και από 1.319 το 2004 και 1.574 το 2009 αυξήθηκαν σε 2.510 το 2014. Αντίθετα, μειωμένες ήταν οι συστάσεις εταιρειών, ο αριθμός των οποίων συρρικνώθηκε κατά 51,6% και από 4.010 το 2004 (5.061 το 2009) περιορίστηκε στις 1.940 το 2014. Οι συμβολαιογραφικές εργασίες από αγοραπωλησίες ακινήτων υπέστησαν καθίζηση και από 165.988 το 2004 και 135.967 το 2009 περιορίστηκαν στις 43.443 το 2014, ενώ τα δάνεια από 2.380 και 1.105 το 2009 συρρικνώθηκαν σε μόλις 522 το 2014.

____________________
Πηγή: Καθημερινή
http://www.topontiki.gr/article/177979/loyketo-se-19000-epiheiriseis-apo-ton-ianoyario-eos-ton-ioylio

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Τραγωδία στη Στύψη της Λέσβου, που θρηνεί για τον άδικο χαμό, ενός 39χρονου παλικαριού - ΤΟΝ ΕΠΝΙΞΑΝ ΤΑ ΧΡΕΗ

Τα μνημόνια και η κατοχή της Χώρας από τους ντόπιους και διεθνείς τοκογλύφους σκοτώνουν καθημερινά τους Έλληνες σε όλη την επικράτεια.... Έως πότε; τίθεται το ερώτημα....
aftoktonia-stipsis

Τραγωδία στη Στύψη της Λέσβου, που θρηνεί για τον άδικο χαμό, ενός 39χρονου παλικαριού. Ο 39χρονος έβαλε τέρμα στη ζωή του, μέσα στο σπίτι που ζούσε με τους γονείς του. Γύρω στις 22:00 το βράδυ, οι γονείς του άτυχου παλικαριού πήγαν στο δωμάτιό τους για να κοιμηθούν και το παιδί τους στο δικό του δωμάτιο. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, οι δύστυχοι γονείς είδαν ότι στο δωμάτιο του παιδιού της ήταν ακόμα αναμμένο το φως…
Ο πατέρας του πήγε να δει τι συμβαίνει και δεν κοιμάται ο γιος του και τότε βρέθηκε μπροστά στην εικόνα του κρεμασμένου του παιδιού.
Σοκαρισμένος δεν μπορούσε να πιστέψει μαζί με τη γυναίκα του το κακό που τους βρήκε.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του Lesvosnews.gr ο 39χρονος είχε τον τελευταίο καιρό ψυχολογικά προβλήματα και εκτός του ότι έπαιρνε ψυχοφάρμακα, τον παρακολουθούσε και γιατρός.
Πριν λίγο καιρό είχε ανοίξει στο χωριό του ένα ξυλουργείο, το οποίο όμως δεν πήγε καλά και υποχρεώθηκε να το κλείσει.
Έτσι αναγκάστηκε να εργαστεί μαζί με τον αδελφό του σε αγροτοκτηνοτροφικές εργασίες.
Κάποιες πληροφορίες λένε, ότι ο 39χρονος είχε κάποια χρέη από το ξυλουργείο που έκλεισε και λόγω του ευαίσθητου χαρακτήρα, δεν άντεχε να χρωστάει.
Όλοι στη Στύψη έχουν να πουν ένα καλό λόγο για την οικογένειά του και για το 39χρονο παλικάρι, που δεν είχε δώσει ποτέ κανένα δικαίωμα.

_______________

Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2016

Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) θα φιλοξενήσει την Εθνική μας Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή, και παρουσιάστηκε στους δημοσιογράφους πριν λίγες μέρες

Το ΚΠΙΣΝ δεν είναι μια δωρεά «φιλανθρωπία»
30 Ιουνίου 2016
Το άρθρο της «Guardian» αντανακλά μια πολύ συγκεκριμένη νοοτροπία της Δύσης: ότι η τσακισμένη αυτή χώρα δεν δικαιούται τέτοια έργα.....

Η «Guardian» μιλά για ένα «μάταιο επίτευγμα». Η Ευάννα Βενάρδου υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο.

«Το έργο παρουσιάστηκε με μεγαλοπρέπεια. Όμως τώρα, ο “ναός” αυτός του πολιτισμού παραμένει κενός, όπως άδεια είναι και τα ράφια του που δημιουργήθηκαν για να φιλοξενήσουν 2 εκατομμύρια βιβλία. Και οι πύλες του κλειδωμένες…».
Με αυτά τα λόγια ξεκινά η αγγλική «Guardian» το άρθρο της με θέμα την ολοκλήρωση του έργου του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος που θα φιλοξενήσει την Εθνική μας Βιβλιοθήκη και την Εθνική Λυρική Σκηνή, και παρουσιάστηκε στους δημοσιογράφους πριν λίγες μέρες.
Συμμεριζόμαστε την αγωνία του αρθρογράφου ως προς το κατά πόσον η ελληνική πολιτεία, στην οποία περιέρχεται το τεράστιο αυτό έργο, θα ανταποκριθεί επαρκώς στην ανάληψη της ευθύνης συντήρησης του, δεδομένης τόσο της οικονομικής συγκυρίας, όσο και της φημισμένης ελληνικής γραφειοκρατίας και αβελτηρίας  του ελληνικού δημοσίου.
Ομολογούμε ωστόσο πως ήδη από τα πρώτα λόγια του άρθρου, διακρίνουμε μια ενοχλητική μομφή, ένα υψωμένο δάχτυλο. Eίναι προφανές, τόσο από τους μεσότιτλους («Χτισμένο για γίγαντες»), όσο και από τον τίτλο («Εmpty gesture», σε ελεύθερη μετάφραση «ένα μάταιο επίτευγμα»), πως ο αρθρογράφος βλέπει το ποτήρι μισοάδειο και όχι μισογεμάτο: «Η πολιτιστική Ακρόπολη των 600 εκατομμυρίων ευρώ του Ρέντσο Πιάνο για την Ελλάδα της λιτότητας», διαβάζουμε στον τίτλο. Και αμέσως παρακάτω: «Μπορεί αυτή η υπέρμετρα φιλόδοξη δημόσια χειρονομία να πετύχει;».
Κατ’ αρχάς για ποιες κλειδωμένες πύλες μιλά ο αρθρογράφος; Πριν λίγες μόλις μέρες ολοκληρώθηκαν οι εκδηλώσεις «Metamorphosis: Το ΚΠΙΣΝ στον Κόσμο», κατά την διάρκεια των οποίων περισσότερα από 115.000 άτομα επισκέφθηκαν το ΚΠΙΣΝ. Ενώ αυτές τις μέρες συνεχίζονται στο Κέντρο Επισκεπτών οι ανοιχτές εκδηλώσεις (μουσική, χορός, αθλητικά δρώμενα, εργαστήρια με θέα το Κανάλι, το κατάφυτο Πάρκο Σταύρος Νιάρχος και τα νέα «σπίτια» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος).
Και τι ακριβώς εννοεί ο συντάκτης όταν μιλάει για άδεια ράφια; Ήταν σαφές από την πρώτη στιγμή πως τα κτίρια θα ανοίξουν για το κοινό στα μέσα του 2017. Ο λόγος είναι πως μετά την ολοκλήρωσή του έργου, ακολουθεί μια πολύμηνη διαδικασία (πρόσκληση προς το Ελληνικό Δημόσιο να παραλάβει το έργο,  μεσολάβηση 60 ημερών ώστε το Δημόσιο να εγείρει ενστάσεις, μετεγκατάσταση της Λυρικής και της Βιβλιοθήκης κλπ.).  Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να εξαγγελθεί από τώρα η ημερομηνία των εγκαινίων, όπως ζητά ο δημοσιογράφος;
Προς τι  η τόσο πρόωρη γκρίνια και δημιουργία (διεθνών) εντυπώσεων; Ας περιμένουμε τουλάχιστον να δούμε αν θα υπάρξουν όντως καθυστερήσεις στην μετεγκατάσταση των δύο φορέων πριν γκρινιάξουμε…
«Καθώς η Ελλάδα βυθίζεται ακόμα περισσότερα στα αβυσσαλέα βάθη του εθνικού χρέους», γράφει ο κύριος Όλιβερ Ουεινράιτ, «με τον προϋπολογισμό του υπουργείου πολιτισμού να συρρικνώνεται σχεδόν στο μισό σε σχέση με το 2010, είναι μια πολύ «φορτωμένη» περίοδος για να ξεκινήσει ένα από τα πιο φιλόδοξα πολιτιστικά πρότζεκτ του αιώνα –ειδικά όταν θα απαιτηθεί προσωπικό 900 ατόμων».
Και φυσικά δεν του πέρασε από το νου πως το ότι θα υπάρξουν θέσεις εργασίας στην Ελλάδα της κρίσης είναι θετικό. 
Και πως οι άνθρωποι στην ταλαιπωρημένη αυτή χώρα έχουν ανάγκη, περισσότερο ίσως κι από τους Βρετανούς και τους Γερμανούς, την διέξοδο σε έναν χώρο πράσινου και πολιτισμού…
Επίσης δεν μοιάζει να αντιλαμβάνεται πως το έργο αυτό ξεκίνησε προ κρίσης. Δηλαδή τι θα έπρεπε; Να το αφήσουν ημιτελές; Στο κάτω κάτω είναι μια δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, την οποία ο συντάκτης χαρακτηρίζει μάλλον υποτιμητικά για μας ως «φιλανθρωπία»… Μάλιστα βρίσκει πως η πλευρά του ΚΠΙΣΝ προς τη θάλασσα θυμίζει περισσότερο «φυλακή υψίστης ασφαλείας», και πως το εσωτερικό του Κέντρου είναι λίγο «αποστειρωμένο». Επίσης σπεύδει να μας θυμίσει πως το απέναντι στάδιο του Tάε Κβον Ντο είναι ένα θλιβερό απομεινάρι των Ολυμπιακών του 2004 που έφεραν την Ελλάδα στο χείλος της χρεωκοπίας.
Ευχαριστούμε θερμά τον βρετανό συντάκτη με το υψωμένο φρύδι για τα ενθαρρυντικά του σχόλια –φαίνεται πως η πολυφθαρμένη λέξη «ανάπτυξη» τελικά δεν σημαίνει και πολλά για τον Βορρά. Το άρθρο αντανακλά μια πολύ συγκεκριμένη νοοτροπία της Δύσης: ότι η τσακισμένη αυτή χώρα δεν δικαιούται τέτοια έργα. Διότι είναι ανίκανη να τα συντηρήσει και διότι, ακόμα χειρότερο, δεν της αξίζει να τα απολαύσει. Μας θυμίζει λίγο όσα διαδραματίστηκαν σε κάτι σούπερ μάρκετ όπου εθεάθησαν Γερμανοί να βρίζουν Έλληνες που γέμιζαν το καρότσι τους (!!!).
Για να συνοψίσουμε: όλοι ανησυχούμε για το τι μέλλει γενέσθαι με το ΚΠΙΣΝ– γνωρίζουμε πολύ καλύτερα από τους Άγγλους τις ελληνικές παθογένειες. Επίσης πολλοί Έλληνες θεωρούν  φαραωνικό το έργο αυτό ιδιαίτερα για τα δεδομένα της Ελλάδας της κρίσης. Αλλά να μην γίνεται απολύτως τίποτε στην Ελλάδα; Να βουλιάξουμε στη μιζέρια μας; Όπως διαμορφώθηκε η κατάσταση, εμείς δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να κάνουμε ό, τι μπορούμε. Κι άσε τους Άγγλους στο Brexit τους…


Ευάννα Βενάρδου