Εφημερίδα χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε έντυπη περιοδική έκδοση της οποίας η περιεχόμενη ύλη αφορά κατά πλειονότητα ειδησεογραφία τρεχόντων γεγονότων της περιόδου στην οποία εκδίδεται (ημερήσια, εβδομαδιαία κ.λπ.). Αυτή είναι και η ουσιώδης διαφορά από το έντυπο περιοδικό. Το σύνολο των εφημερίδων και περιοδικών ονομάζεται γενικότερα Τύπος διακρινόμενος ανάλογα σε "ημερήσιο τύπο", "εβδομαδιαίο τύπο" κ.λπ. ή "περιοδικό τύπο", ειδικότερα για τα περιοδικά. Οι εφημερίδες, όπως ομοίως και τα περιοδικά συγκαταλέγονται στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Σήμερα με την ηλεκτρονική τεχνολογική εξέλιξη απαντάται και το είδος της "ηλεκτρονικής εφημερίδας". Οι εφημερίδες απευθύνονται σε μεγάλο αριθμό αναγνωστών είτε με ειδησεογραφία γενικού περιεχομένου είτε ειδικού, λαμβάνοντας ανάλογους χαρακτηρισμούς, π.χ. πολιτικές, οικονομικές, αθλητικές κ.λπ. [Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια]

"Η εξουσία χαρίζει τα αγαθά της μόνο σε όσους επιθυμούν να την υπηρετήσουν". Μιχ. Σπέγγος........

..."Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη.............Νίκος Μπελογιάννης

Μετάφραση (Translate)

athens

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Στην Ενότητα η Δύναμη, στην Αριστερά η Ελπίδα


Εκτός από τον καπιταλισμό υπάρχει και η μοναξιά σύντροφοι.


Του Τάκη Τσαντήλα

Ας παραμερίσουμε αυτά που δήθεν μας χωρίζουν. Ας κοιτάξουμε αυτά που μας ενώνουν. Τα κόμματα δεν είναι σκοπός, δεν είναι αυτοσκοπός. Μέσον είναι για το καλό της πατρίδας μας, της κοινωνίας, των συμπολιτών μας.

Ό,τι είναι καλό για το λαό είναι καλό και για το κόμμα (για τα κόμματα) όπως έλεγε και ο Άρης Βελουχιώτης. Ας σταματήσουμε λοιπόν να πέφτουμε στην παγίδα που κάποιοι στήνουν έντεχνα για να διχάσουν τους συμπολίτες μας. Το θέμα μας είναι η φτώχεια και η ομίχλη που μας έχει πνίξει ανάσες και όνειρα.
Κοιτάξτε γύρω σας. Παντού ερείπια. Πρόσωπα χλωμιασμένα, ρυτιδιασμένα, γερασμένα, καταθλιπτικά. Πρόσωπα με έντονα τα χαρακτηριστικά της απογοήτευσης, του «πώς θα τα βγάλω πέρα», του «πώς θα ταΐσω τα παιδιά μου». Έχουν αυτοκτονήσει – δολοφονηθεί – άνθρωποι, έχουν διαλυθεί οικογένειες, έχουν εξοβελιστεί όνειρα.
Έχουμε ξεχάσει πώς είναι να γελάς, να χαίρεσαι, να ερωτεύεσαι, να ταξιδεύεις. Όπου κι αν κοιτάξουμε η Ελλάδα μάς πληγώνει. Παντού ικέτες, επαίτες, λουκέτα, συντρίμμια ονείρων και ζωών. Η φτώχεια έχει απλωθεί παντού σαν πανούκλα.
Δείτε καλά. Παντού συσσίτια, λες και βρισκόμαστε σε κατοχή και σε πόλεμο. Βιώνουμε την βαρβαρότητα σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Οικονομική, κοινωνική, πολιτική, πολιτιστική. Κι αυτή η βαρβαρότητα δεν μας είναι άγνωστη. Τη ξέρουμε καλά. Έχει όνομα, κατοικία, υπογραφή. Έχει τόνο, ύφος, χρώμα. Ένα χρώμα αποκρουστικό και κατασκότεινο.
Μας θέλουν σύγχρονους σκλάβους κι αμέτοχους. Και γι’ αυτό προσπαθούν να μας εκβιάσουν, παραπλανήσουν, ενοχοποιήσουν, χειραγωγήσουν. Όσο εμείς τους το επιτρέπουμε τόσο αυτοί συνεχίζουν. Κι άλλο, κι άλλο κι άλλο. Γιατί οι αγορές και το κεφάλαιο είναι σαν τους βρικόλακες.Τρέφονται κι ηδονίζονται με αίμα, με το αίμα μας.
Μόνο το φως φοβούνται οι βρικόλακες. Το φως της ζωής, της ενότητας, της εξέγερσης, της ανά(σ)τασης. Δείτε γύρω σας. Ξημερώνει. Ώρα να απαλλαγούμε για τα καλά από τα πολιτικά βαμπίρ που μας πνίγουν ανάσες, όνειρα, ζωές.

Ούτε βήμα πίσω.
Στην ενότητα η δύναμη, στην Αριστερά η ελπίδα.
Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε.

Θα νικήσουμε..
Από το 19ο τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικου Λόγων Παίγνια στην σελίδα Πλατεία

_________________
http://sioualtec.blogspot.gr/2013/04/blog-post-1.html

Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Δημοσκόπηση πανικός στην Νέα Δημοκρατία!!

Αναστάτωση έχει προκαλέσει στην Συγγρού δημοσκόπηση που έφτασε στα χέρια τους την Δευτέρα.

Έχουν χάσει το τραίνο της πρωτιάς και δίνουν μάχη για την δεύτερη θέση με την Χρυσή Αυγή.
Βλεπουν οτι το ΠΑ.ΣΟ.Κ με τον Βενιζελο δεν εχει καμια πιθανοτητα για διψηφιο στις εκλογες εως εκτος απο Ευρωβουλή.
Ο Κουβέλης ειναι σχεδόν σιγουρος εκτος βουλής και το μόνο που μένει είναι ενας μεγάλος συνασπισμός των κομματων του μνημονιου.Αλλα ο Βενιζελος ζητάει πολλά.
Ξερουν οτι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν εχει κανενα στηριγμα και εκει θα χτυπησουν.
Άλλωστε η πώληση του 902 και τα ζεστά εκατομμύρια που έπεσαν στο ταμειο του Περισσού ηθελαν και αδεια απο το Ε.Σ.Ρ που θα την δωσει.Με ανταλαγμα κατα μετωπο επιθεση στον ΣΥ.ΡΙΖ.Α απο τον Περισσό.
Η Χρυσή Αυγή δείχνει οτι εχει πιάσει ταβάνι και ο μόνος φόβος ειναι τα ποσοστα της στις Ευρωεκλογες.Αλλά την θεωρούν εύκολο αντίπαλο.Θα την δείχνουν στον κοσμο για να τρομάζει και να τους μαζέψουν ολους μαζί τους.
Λένε οτι η Μέρκελ μετά τις εκλογές της θα κάνει μια προσπάθεια να ανατρέψει το κακό εδω κλίμα.
Οι Η.Π.Α δεν παίρνουν θέση αλλά δεν θα στεναχωρηθούν αν για λιγο ερθει ο Τσιπρας και μετα ο Δημήτρης με την Νεα Δημοκρατία.(Αν καί οι ακροδεξιοί σηκώνουν μπαιράκι με την βοήθεια κάποιων στα ΜΜΕ που αν δεν ήταν ο Τσίπρας θα έκαναν επίθεση στόν Σαμαρά πού χτίζει δικούς του βαρώνους στα media.)
Ξέρουν οτι ο Σαμαράς και ο Βενιζελος ειναι δεμένοι απο τους Γερμανούς και δεν μπορούν να αλλάξουν ρότα.
Κάτι τους κρατάει σφιχτά μαζι τους......
Τα ποσοστά που μας είπαν ειναι ΣΥΡΙΖΑ 32 ΝΔ 23 ΧΑ 18 και ΠΑΣΟΚ 6.Για τους άλλους σχεδόν τα ίδια και ο Κουβέλης έξω καθαρά.
Καποιοι σκοπεύουν να το διώξουν και από εκεί να φτιάξουν την νέα κέντροαριστερα με τους πασόκους που δέν θέλουν ουτε να δουν τον Βενιζέλο γιατί τον θεωρούν απόλυτα υπεύθυνο για την διάλυση του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

_______________________

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2013

Μαρτυρία από επιβάτιδα του τρόλεϊ - «δεν άνοιξε μόνος του την πόρτα» ο 19χρονος

Τι συνέβη στο τρόλεϊ μεταξύ του άτυχου 19χρονου Θανάση και του ελεγκτή, μετέφερε στην κάμερα του ΑΝΤ1 μία επιβάτιδα του τρόλεϊ.


Σύμφωνα με τη μαρτυρία, υπήρξε συμπλοκή μέσα στο όχημα, ο οδηγός πήρε το μέρος του ελεγκτή και ο 19χρονος βρέθηκε εκτός τρόλεϊ χωρίς όμως να ανοίξει ο ίδιος την πόρτα.

Πηγή: enikos.gr


Διαβάστε σχετικά:
Αυτόπτης μάρτυρας: Τι πραγματικά έγινε στο τρόλεϊ
Δικηγόρος της οικογένειας του 19χρονου: Θα αποδοθεί δικαιοσύνη
Παρασκευή 16/8: Συγκέντρωση στη στάση του μετρό στο Περιστέρι στις 4 μ.μ για τον 19χρονο


*δείτε περισσότερα στο: http://left.gr/news/martyria-apo-epivatida-toy-trolei-den-anoixe-monos-toy-tin-porta-o-19hronos#sthash.9IK4U335.dpuf

~~~~~~~~~~~~~~~
Την τραγική στιγμή, μας μεταφέρει επίσης αποκλειστικά στο Newsbomb, η κυρία Γεωργία Παναγιωτοπούλου, η οποία αύριο το πρωί θα καταθέσει ενώπιον των Αρχών.

Η επιβάτης του λεωφορείου και αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων δίνει μια εκ διαμέτρου διαφορετική εικόνα για αυτή που αρχικά διέρρευσε από τις καταθέσεις του ελεγκτή και του οδηγού του τρόλεϊ.
Όπως η ίδια υποστηρίζει, ο ελεγκτής συνεπλάκη με τον νεαρό, ουδέποτε ο 19χρονος πάτησε το μπουτόν ασφαλείας και όπως είχε κολλήσει το θύμα με την πλάτη στην πόρτα, αυτή άνοιξε και ο 19χρονος βρέθηκε από το σχεδόν εν κινήσει τρόλεϊ και πέφτωντας με την πλάτη στο κράσπεδο με τον ελεγκτή από πάνω του. Το χτύπημα του παιδιού στο πίσω μέρος του κεφαλιού του ήταν σφοδρό και τελικά …μοιραίο.
Η κυρία Γεωργία Παναγιωτοπούλου περιγράφει καρέ-καρέ στον φακό του Newsbomb.gr τις στιγμές που έμελλε να ήταν και οι τελευταίες του άτυχου Θανάση:
Οι καταγγελίες όμως που έγιναν από την αυτόπτη μάρτυρα για την συμπεριφορά του ελεγκτή και προς τους υπόλοιπους επιβάτες είναι πολύ σοβαρές, καθώς όπως υποστηρίζει, έβριζε και τους απειλούσε, ενώ και ο οδηγός σύμφωνα με την ίδια σταμάτησε το όχημα μόνο όταν ο 19χρονος ήδη είχε βρεθεί στο κράσπεδο με ανοιγμένο κεφάλι και νωρίτερα τον έβριζε με ακατανόμαστες εκφράσεις…
Δείτε τις μαρτυρίες αποκλειστικά στο Newsbomb.gr και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας, μαρτυρίες που ελπίζουμε να οδηγήσουν και την Δικαιοσύνη σε ασφαλέστερα συμπεράσματα για τις ακριβείς πτυχές κάτω από τις οποίες έχασε με τόσο άδικο τρόπο την ζωή του ένας 19χρονος άνθρωπος!


____________________
http://freepen.gr/

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2013

Ο Νίκος Πλουμπίδης – Δάσκαλος (1902 – 14 Αυγούστου 1954)

14 AYΓΟΥΣΤΟΥ 1954


 Στις 5.25 τα χαράματα στην Αγία Μαρίνα στο Δαφνί ο Νίκος Πλουμπίδης πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος. «Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ», έγραψαν την επόμενη μέρα οι εφημερίδες της εποχής, «αντιμετωπίζοντας με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος…δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήσει, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του».

Ο Νίκος Πλουμπίδης – Δάσκαλος (1902 – 14 Αυγούστου 1954)
Ήταν ηγετικό στέλεχος του Κ.Κ.Ε. κατά την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας, τη Γερμανική Κατοχή και τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα, αλλά και μία από τις πλέον τραγικές φυσιογνωμίες[1] στην ιστορία του ΚΚΕ.

Έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στην αναδιοργάνωση του Κ.Κ.Ε. στους πρώτους μήνες της Κατοχής και στην οργανωτική συγκρότηση του Ε.Α.Μ.. Εκτελέστηκε ένα χρόνο περίπου μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη και των συντρόφων του, έχοντας στιγματιστεί ως συνεργάτης των ελληνικών αστυνομικών αρχών από τον Νίκο Ζαχαριάδη.

Βιογραφικό – δράση

Γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας το 1902. Σπούδασε στο Διδασκαλείο, στον Πύργο Ηλείας και έγινε δάσκαλος. Υπηρέτησε στη Μηλέα Ελασσόνας και το 1926, έχοντας ήδη αναπτύξει σοσιαλιστικές ιδέες και συνδικαλιστική δράση στον κλάδο του έγινε μέλος του Κ.Κ.Ε. Στην αρχή εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Δημοσιοϋπαλληλικής Ομοσπονδίας και λίγο αργότερα της Πανυπαλληλικής Συνομοσπονδίας. Για τις πρώτες του αυτές δραστηριότητες συνελήφθη το 1931, επί κυβερνήσεως Ελ. Βενιζέλου, για παράβαση του Ν.2229 του γνωστού Ιδιώνυμου και καταδικάστηκε σε 3 μήνες φυλάκιση με παράλληλη απόλυση από τη θέση του. Έκτοτε αφιερώθηκε στον συνδικαλισμό και αναδείχθηκε ηγετικό στέλεχος της Ενωτικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΕΓΣΕΕ). Συμμετείχε επίσης στην αντιπροσωπεία του Κ.Κ.Ε. που πήρε μέρος στο 7ο Συνέδριο της Γ” Διεθνούς στη Μόσχα (Καλοκαίρι του 1935)[1]. Στη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά ήταν γραμματέας αρχικά της παράνομης κομματικής επιτροπής του Κ.Κ.Ε. στη Θεσσαλία και στη συνέχεια στη Μακεδονία. Tο 1938 έγινε μέλος του Πολιτικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος υπό τον τότε Γενικό Γραμματέα Γιώργη Σιάντο.

Τον Μάιο της επόμενης χρονιάς συνελήφθη αλλά επειδή έπασχε από φυματίωση μεταφέρθηκε στο σανατόριο «Σωτηρία» από όπου δραπέτευσε μαζί με άλλους κομμουνιστές την Άνοιξη του 1941. Αμέσως μετά την δραπέτευσή του, πέρασε στις γραμμές της Εθνικής Αντίστασης, αναλαμβάνοντας την καθοδήγηση του Εργατικού ΕΑΜ. Το Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς εξελέγη μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κ.Κ.Ε. (2η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη).

Μετά την απελευθέρωση, τον Απρίλιο του 1945, εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από την 11η Ολομέλεια και συμμετείχε στο νέο Πολιτικό Γραφείο. Μετά την επάνοδο του Νίκου Ζαχαριάδη από το Νταχάου, ο Ν. Πλουμπίδης δεν εκλέχτηκε ξανά στο Πολιτικό Γραφείο (Ιούνιος 1945).

Όταν τελείωσε ο Εμφύλιος Πόλεμος τέθηκε επικεφαλής της παράνομης κομματικής οργάνωσης εσωτερικού, φροντίζοντας και την έκδοση της εφημερίδας «Δημοκρατικός» που αποτελούσε και το νόμιμο προσωπείο του παράνομου ΚΚΕ, που διεύθυνε ο Διονύσης Χριστάκος και αρθρογραφούσε ο Μιχάλης Κύρκος (πατέρας του Λεωνίδα Κύρκου).

Σημειώνεται ότι την εποχή εκείνη (1950), το εκτός νόμου ΚΚΕ διέθετε δύο παράνομους μηχανισμούς – κλιμάκια που διεύθυναν τον πολιτικό αγώνα από κρησφύγετα, ο μεν πρώτος ελεγχόταν από τους Ν. Πλουμπίδη και Ν. Μπελογιάννη (που είχε επιστρέψει κρυφά στην Ελλάδα το προηγούμενο έτος), το οποίο ερχόταν σε επαφή με το κόμμα μέσω του Ν. Βαβούδη και ο δεύτερος, η λεγόμενη ΕΠΟΝ, που ελεγχόταν από τον Στ. Κασιμάτη. Ο πρώτος είχε χαρακτήρα περισσότερο ανεξάρτητο αλλά συνωμοτικό και συγκροτούνταν από τους παλαιότερους κομμουνιστές ενώ στον δεύτερο συμμετείχαν νέοι, κυρίως Μακρονησιώτες και διάφοροι άλλοι που είχαν υποστεί πρόσφατες διώξεις, που και αυτός όμως ο μηχανισμός δρούσε ανεξάρτητα από τον πρώτο και χωρίς να διατηρούν σχέση μεταξύ τους. Η δε ηγεσία του ΚΚΕ παρέμενε εκτός Ελλάδας σε χώρες του Ανατολικού Συνασπισμού.

Κατά την αρχική σύλληψη του Νίκου Μπελογιάννη (20 Δεκεμβρίου 1950) και 90 περίπου άλλων στελεχών του Κ.Κ.Ε., από τις αστυνομικές Αρχές, με την κατηγορία της κατασκοπείας, ο Ν. Πλουμπίδης διέφυγε τη σύλληψη και έκτοτε παρέμενε «εν κρυπτώ» σε διάφορα κρησφύγετα. Όταν ιδρύθηκε η ΕΔΑ (3 Αυγούστου του 1951) πρότεινε τότε ο Ζαχαριάδης στην εκτελεστική επιτροπή, για τις επικείμενες εκλογές, να χρίσει υποψηφίους βουλευτές της τους Νίκο Πλουμπίδη και Νίκο Μπελογιάννη. Η ΕΔΑ όμως φοβούμενη μην εκτεθεί για συνεργασία με το παράνομο ΚΚΕ, αντ΄ αυτών προτίμησε να συμπεριλάβει τους Μανώλη Γλέζο και Αντώνη Αμπατιέλο, επίσης θανατοποινίτες, που έχαιραν όμως ευρύτερης αποδοχής.

Στη συνέχεια με την ανακάλυψη των δύο παράνομων ασυρμάτων του ΚΚΕ, σε σπίτια στην Ανω Γλυφάδα και την Καλλιθέα (13 Νοεμβρίου 1951), ακολούθησε η δεύτερη δίκη του Ν. Μπελογιάννη και κάποιων συντρόφων του αυτή τη φορά σε τακτικό στρατοδικείο το οποίο την 1η Μαρτίου του 1952 εξέδωσε επίσης θανατική ποινή, όπως είχε εκδώσει και το προηγούμενο έκτακτο στρατοδικείο, «δις εις θάνατον» σε συνολικά οκτώ «εχθρούς της πατρίδος», στους Ν. Μπελογιάννη, Δημήτρη Μπάτση (διαπρεπή οικονομολόγο), Η. Αργυριάδη, Ν. Καλούμενο, Χ. Τουλιάτο, Μ. Μπιομπιάνο, Λαζαρίδη και Έλλη Παππά, (αδελφή της Διδώς Σωτηρίου), που η ποινή της μετατράπηκε σε ισόβια δεσμά λόγω πρόσφατης μητρότητας.

Στο χρονικό στάδιο που ακολούθησε, σε αναμονή της απόφασης του Συμβουλίου Χαρίτων που είχαν προσφύγει οι θανατοποινίτες και συγκεκριμένα την 12η ημέρα όλως απροσδόκητα ο Ν. Πλουμπίδης έστειλε «ανοικτή επιστολή», στον τύπο, στην οποία υπήρχαν και τα δακτυλικά αποτυπώματά του για να μην αμφισβητηθεί η γνησιότητά της, στην οποία ανέφερε ότι οι ασύρματοι που είχαν εντοπιστεί και επί των οποίων στηρίχθηκε το κατηγορητήριο ελέγχονταν από τον ίδιο και όχι από τον Μπελογιάννη, ο οποίος είχε σταλεί στην οργάνωση από την Ηγεσία σε αντικατάσταση αυτού (του Πλουμπίδη). Τότε ο Ζαχαριάδης που είχε στο μεταξύ καταφύγει στο Βουκουρέστι και από εκεί συντόνιζε τη δράση του ΚΚΕ, από τον λεγόμενο τότε «Ραδιοφωνικό σταθμό της ελεύθερης Ελλάδας», στην ελληνόφωνη εκπομπή «Φωνή της Αλήθειας», δήλωσε ότι η επιστολή αυτή ήταν κατασκεύασμα της Αστυνομίας και ότι ο Πλουμπίδης βρισκόταν στο εξωτερικό. Αντίθετα στη δήλωση αυτή το Υπουργείο Εσωτερικών ανακοινώνει επίσημα πως ο γραφικός χαρακτήρας της επιστολής και η υπογραφή είναι γνήσια. Η επιστολή του Ν. Πλουμπίδη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Προοδευτική Αλλαγή» στις 16 Μαρτίου (1952) όπου ανέφερε:
«1. Εγώ και όχι ο Μπελογιάννης είμαι υπεύθυνος για την παράνομη οργάνωση του ΚΚΕ. Κατά συνέπεια ευθύνομαι για όλες τις πρωτοβουλίες και ενέργειες αυτής της οργάνωσης.
2. Δεν έχω σκοπό να παραστήσω τον γενναιόψυχο εκ του ασφαλούς. Δεσμεύομαι να παραδοθώ στις Αρχές για να δικαστώ, ευθύς μόλις η καταδίκη του φίλου μου και συντρόφου Μπελογιάνη ακυρωθεί.
Νίκος Πλουμπίδης, μέλος της Κ.Ε. του ΚΚΕ.

Σημ.: Πολλοί είναι εκείνοι που γνωρίζουν τον γραφικό μου χαρακτήρα. Εντούτοις για το γνήσιο της επιστολής, προσθέτω τα δακτυλικά μου αποτυπώματα. Αθήνα 12-3-1952.»

Όταν η επιστολή αυτή έγινε γνωστή στον Ν. Μπελογιάννη που ανέμενε στη φυλακή την απόφαση του Συμβουλίου Χαρίτων, φέρεται να δήλωσε στο συνήγορό του Μηνά Γαλέο, που τον επισκέφτηκε, «ο Νίκος Πλουμπίδης σε καμιά περίπτωση δεν ήταν όργανο της ασφάλειας». Αντίθετα όμως, στο παρασκήνιο, το ΚΚΕ είχε ήδη αρχίσει να διαδίδει στις οργανώσεις του ότι ο Πλουμπίδης είναι «χαφιές». Τελικά η επιστολή αυτή ως ομολογία παράνομης πράξης, αν και κρίθηκε επίσημα γνήσια, εντούτοις δεν λήφθηκε υπόψη, παρότι συνιστούσε σοβαρό λόγο αναψηλάφησης, ή τουλάχιστον αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, κατά σαφή παράβαση της Ποινικής Δικονομίας. Το γεγονός αυτό συνέτεινε ώστε πολλοί δημοσιογράφοι, ερευνητές, πολιτικοί αναλυτές κ.λπ., να θεωρήσουν και να συνεχίζουν να θεωρούν, ανεξάρτητα πολιτικού χώρου, την εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη ως δολοφονία.

Σύλληψη – εκτέλεση

Τελικά ο Πλουμπίδης συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές το Δεκέμβριο του 1952, επί κυβερνήσεως Α. Παπάγου, πέντε μήνες μετά την εκτέλεση του Ν. Μπελογιάννη, στο κρυσφήγετό του στη συνοικία Κολωνό (Αθήνα), σε πολύ προχωρημένο στάδιο φυματίωσης. Επτά μήνες αργότερα τον Ιούλιο του 1953, το έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών τον καταδίκασε «δις εις θάνατο». Μετά την καταδικαστική απόφαση παρέμεινε για μισό περίπου μήνα στο παράρτημα-φυλακή του σανατορίου «Σωτηρία». Tην αυγή της 14ης Αυγούστου του 1954 μεταφέρθηκε στο δάσος του Δαφνιού όπου και εκτελέστηκε επιδεικνύοντας αξιοθαύμαστη καρτερικότητα, ακλόνητη αφοσίωση στο κόμμα και τις ιδέες του αρνούμενος θεία μετάληψη και κάλυψη των ματιών του, τραγουδώντας την «Διεθνή».

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ ΣΤΟ ΣΎΝΤΡΟΦΟ ΠΕΊΡΟ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟ, ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΦΩΤΗ ΚΟΥΒΕΛΗ




Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013
  

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι νοιώθω υπερήφανος που είμαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ, όπου με μαγεύει η ιστορική κουλτούρα του να στεγάζει και να σέβεται διαφορετικές απόψεις, οι ανιδιοτελείς αγώνες του και η μη ενοχική στα της εξουσίας συμπεριφορά του.
Νοιώθω επίσης περήφανος που αίτημά μου πολλών χρόνων τότε που θήτεψα στο ενοχικό ΠΑΣΟΚ γίνεται πράξη με την από το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ προβλεπόμενη ύπαρξη  και δημοσιοποίηση τάσης, αρκεί αυτός που βρίσκεται στην τάση:
  1. Να δέχεται την αρχή της πλειοψηφίας.
  2. Να δημοσιοποιεί πρώτα την επίσημη θέση του κόμματος και μετά να εκφράζει και τη δική του.
Σαφώς και είναι ευχής έργον στις επερχόμενες εκλογές να κατορθώσει ο ΣΥΡΙΖΑ να πάρει αυτοδυναμία.
Σαφώς και είναι ευχής έργον μη ενοχικά κόμματα όπως το ΚΚΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι Οικολόγοι, πιθανόν κόμμα του Αλαβάνου, κόμματα εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, να μπορέσουν να ξεπεράσουν τη σκόπελο του 3% και να μπουν στη Βουλή.
Σαφώς, δηλαδή, θα ήταν ευχής έργον να δημιουργηθεί μια πλειοψηφία μετά τις εκλογές που να έχει χαρακτηριστικά:
  1. Την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης με δημοκρατικό τρόπο.
  2. Την ανάκτηση της χαμένης εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Παρ’ όλο αυτό όμως το ευχολόγιο, η κάλπη πάντα είναι απρόβλεπτη.

Αυτές τις μέρες στο δημόσιο διάλογο διάβασα, μελέτησα και ανέλυσα τρεις καταγεγραμμένους προβληματισμούς:
1.     Στον τρίτο πόλο του Φώτη Κουβέλη, απευθείας απαντώ: Αργά το σκέφτηκε και συμφωνώ απόλυτα με τον Νίκο Μπίστη, ότι η προσπάθειά του να φτιάξει σκορδαλιά χωρίς σκόρδο είναι από την αρχή αποτυχημένη.
Το «λογικό μέτωπο» που λέει ο Ν. Μπίστης, αλήθεια, με ποια λογική μπορεί να υπάρξει χωρίς προαπαιτούμενο την ανατροπή του υπάρχοντος  πολιτικού συστήματος, τη μη χρήση φθαρμένων υλικών και τα απαραίτητα εργαλεία δηλαδή:
·       Ακύρωση μνημονίου
·       Διαγραφή χρέους
·       Αντιμετώπιση ελλειμμάτων
·       Σχέδιο απάλυνσης του  κοινωνικού πόνου
·       Νέα παραγωγική ανασυγκρότηση της Ελλάδος
·       Αλλαγή του σάπιου πολιτικού συστήματος με συνταγματική αναθεώρηση
Άρα το «λογικό» του Μπίστη, είναι ουσιαστικά μια νέου τύπου οπορτουνιστική συστημική, με μπαλώματα, συνέχιση της υπάρχουσας κατάστασης.

2.     Διάβασα χθες τη δήλωση του συντρόφου μου Πέτρου Τατσόπουλου.
Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι πάντοτε συμπαθούσα τον ξεχωριστό, αιρετικό, καλοπροαίρετα τυχοδιωκτικό, δονκιχωτικό και αντισυστιμικό λόγο του. Τον σέβομαι απόλυτα, όμως μου έκανε εντύπωση η δήλωσή του, ότι στην ανάγκη να δημιουργηθεί βιώσιμη κυβέρνηση για το συμφέρον του λαού μπορεί να συνεργαστούμε ακόμα και με την Νέα Δημοκρατία.
Αλήθεια είναι δυνατόν να συνεργαστείς με ένα κόμμα μνημονιακό που κυβερνά καταλύοντας τη δημοκρατία με:
·       Υπουργικές αποφάσεις
·       Προεδρικά διατάγματα
·       Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου
·       Μεγάλα νομοσχέδια σε ένα μόνο  άρθρο για να εκβιάζει τους βουλευτές.
·       Με εφαρμογή επιστρατεύσεων και επιτάξεων
·       Με εφαρμογή πολιτικής τα μαχαιρώνω όλα οριζόντια για να είμαι το καλό παιδί της Γερμανίας.
·       Με εφαρμοσμένη κατάλυση του Ελληνικού κράτους
·       Με πολιτική στον τραπεζικό τομέα που ωφελεί μόνο τους τραπεζίτες.
·       Με προκλητική πώληση κάθε δημόσιου και κοινωνικού αγαθού.
Θεωρώ ότι δεν υπάρχει κοινός γεωμετρικός τόπος για συνεργασία με την Νέα Δημοκρατία.

Με ξεχωριστά άτομα, έστω και με συντηρητικές αντιλήψεις, που θα μπορέσουν να προσφέρουν σε επίπεδο τεχνογνωσίας και που θα συμφωνούν απόλυτα στην πολιτική της ανατροπής σαφώς και μπορεί να υπάρξει σύγκλυση. Όμως σε καμία περίπτωση η συνεργασία σε επίπεδο κομμάτων.

  1. Επ΄ ευκαιρία των σκέψεων αυτών φαίνεται ολοκάθαρα η από καιρό διατυπωμένη θέση μου για τη δημιουργία αντιμνημονιακού-ανατρεπτικού μετώπου.
Πρωτοβουλίες πολιτών, κινήματα, δίκτυα αλληλεγγύης, άτομα τα οποία εμπλέχθηκαν με   την εξουσία, που όμως ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, άτομα που κουβαλούν βιώματα και καταβολές πατριωτισμού, άτομα που κουβαλούν βιώματα και καταβολές της ορθόδοξης πίστης και που κριτικάρουν την εκκλησιαστική εξουσία, θεωρώντας ότι άλλο το να πιστεύω στο Θεό και άλλο να εγκρίνω παράδοξα εξουσιαστικά, εκκλησιαστικά φαινόμενα. Άτομα που από οικογενειακή παράδοση πιστεύουν στην αξία του εθνικού (Κυπριακό, Σκοπιανό, Βαλκανική πολιτική) και τα οποία ακόμα δεν έχουν συνειδητοποιήσει τις διαφορές εθνικού, λαϊκού, πατριωτικού, διεθνιστικού, αλλά είναι έτοιμοι όμως να χύσουν το αίμα τους σε απειλή της εθνικής κυριαρχίας, σιγά-σιγά μπορούν να γαλουχηθούν και να ενταχθούν στο μέτωπο.
Τέτοια παραδείγματα μη ενοχικών ατόμων, συλλογικοτήτων, πρωτοβουλιών υπάρχουν πολλά.
Εξ΄ ου   και η ανάγκη λοιπόν δημιουργίας Μετώπου.

Κλείνοντας, συμπυκνώνω τις σκέψεις μου στα κάτωθι:

Πράγματι, κύριε Κουβέλη, σκορδαλιά χωρίς σκόρδο δεν γίνεται.
Πράγματι, κύριε Μπίστη, το «λογικό» για εσάς είναι παράλογο για μας.
Πράγματι, σύντροφε Τατσόπουλε, χρειάζονται συνεργασίες, αλλά σε καμιά περίπτωση με αυτούς που κατάλυσαν τη δημοκρατία και διέλυσαν την Ελληνική κοινωνία.
 

Ιωάννης Μιχελογιαννάκης
Βουλευτής Ηρακλείου ΣΥΡΙΖΑ 

Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

Θα αντισταθούμε δυναμικά στο κλείσιμο νοσοκομείων και τις απολύσεις



Για την διαθεσιμότητα των γιατρών των πρώην νοσοκομείων του ΙΚΑ


Των Νίκου Μανιού, Γιάννη Μπασκόζου και Ανδρέα Ξανθού*
Η αναξιοπιστία, η αναλγησία και η καταστροφική πολιτική της μνημονιακής συγκυβέρνησης δεν έχει όρια.

Μαζί με την «κινητικότητα», τις διαθεσιμότητες και το κλείσιμο δημόσιων νοσοκομείων ήλθε και η σειρά των γιατρών που εργάζονταν στα πρώην νοσοκομεία του ΙΚΑ να βρεθούν σε κατάσταση εργασιακής ανασφάλειας και εξόντωσης. Γιατροί με προϋπηρεσία δεκαετιών απειλούνται με άμεση απόλυση, προκειμένου να πιαστεί ο «εθνικός στόχος» των απολύσεων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιταχθεί σθεναρά στο κλείσιμο των Θεραπευτηρίων του ΙΚΑ και στις μετακινήσεις προσωπικού. Θα αντισταθούμε δυναμικά και τώρα, μαζί με τους εργαζόμενους και τις τοπικές κοινωνίες, στο επιχειρούμενο λουκέτο 6 νοσοκομείων στην Αθήνα και 3 στη Θεσσαλονίκη. Δεν πρόκειται για εξορθολογισμό αλλά για προσχεδιασμένη διάλυση της δημόσιας περίθαλψης. Την ώρα της αυξημένης κοινωνικής ανάγκης για δημόσιες υπηρεσίες υγείας λόγω της ανέχειας και της απο-ασφάλισης του πληθυσμού, δεν περισσεύει καμιά δομή πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας περίθαλψης ούτε υπάρχει πλεονάζον προσωπικό σε μονάδα του ΕΟΠΥΥ, νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας. Άρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή καμιά διαθεσιμότητα ή απόλυση εργαζόμενου στο χώρο της υγείας.

Οι γιατροί των πρώην νοσοκομείων του ΙΚΑ, έχοντας μεγάλη νοσοκομειακή εμπειρία και εξειδικευμένη γνώση μπορούν να συνεισφέρουν αποφασιστικά στη λειτουργία των νοσοκομείων στα οποία έχουν ενσωματωθεί, αποκτώντας τις ίδιες εργασιακές σχέσεις, δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους γιατρούς του ΕΣΥ, ή, εναλλακτικά, μπορούν να επιλέξουν την ένταξη τους στα πολυιατρεία του ΕΟΠΥΥ διατηρώντας το ίδιο εργασιακό καθεστώς με τους υπόλοιπους γιατρούς που εργάζονται εκεί. Αυτό πάντως που προέχει σήμερα είναι η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση τους, η κατοχύρωση των θέσεων εργασίας τους με την ταυτόχρονη διασφάλιση των μισθολογικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους δικαιωμάτων και όχι η μετατροπή αυτού του ανθρώπινου δυναμικού σε «δεξαμενή» διαθεσιμότητας και απολύσεων.

Η στήριξη των δημόσιων και κοινωνικοασφαλιστικών δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, η αναβάθμιση, η στελέχωση και ο αναπροσανατολισμός τους με στόχο ένα ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα ΠΦΥ για όλους είναι η μόνη βιώσιμη προοπτική για τους γιατρούς και τους υπόλοιπους υγειονομικούς, αλλά και η μόνη αποτελεσματική απάντηση στην «υγειονομική φτώχεια» και στις αυξανόμενες ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανθρώπων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αναγνωρίσει τις παράνομες και αντισυνταγματικές ενέργειες της κυβέρνησης στο χώρο της Υγείας, δεν πρόκειται να αποδεχθεί τετελεσμένα που αφορούν την κατάργηση δομών περίθαλψης και την καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων.
Ο κοινός αγώνας των εργαζομένων στο Σύστημα Υγείας με όλα τα πληττόμενα στρώματα της κοινωνίας για να σταματήσει ο μνημονιακός κατήφορος και να προωθηθεί η παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας, είναι ζωτική ανάγκη. Με συλλογικές αντιστάσεις, κοινωνική αλληλεγγύη και εναλλακτικό στο νεοφιλελευθερισμό πολιτικό σχέδιο, μπορούμε να τους ανατρέψουμε.

_____________
*Ο Νίκος Μανιός είναι συντονιστής του τμήματος Υγείας ΣΥΡΙΖΑ. 
Ο Γιάννης Μπασκόζος είναι υπεύθυνος για την Υγεία και το κοινωνικό κράτος στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ανδρέας Ξανθός είναι συντονιστής ΕΕΚΕ Υγείας ΣΥΡΙΖΑ.


______________
REDNotebook